Betekenis van polarisatie

Met polarisatie wordt het veroorzaken van een conflict of het versterken van tegenstellingen tussen groepen bedoeld.

Een voorbeeld van polarisatie is het optreden van George W. Bush na de aanslagen van elf september. Hij zei toen, je bent voor ons of tegen ons. Hij zou dus geen neutrale houding accepteren tegenover terroristen. Een kenmerk van polarisatie is dus het demoniseren van een groep en het denken in zwart-wit, voor of tegen.

Polarisatie als ongeluk of met opzet

Polarisatie kan per ongeluk gebeuren, door een slecht geformuleerde uitspraak of een ander incident, of het kan opzettelijk worden veroorzaak met het doel om iets als angst te kweken in de maatschappij. Angst kan er dan weer voor zorgen dat een volk zich achter een leider gaat scharen, zo kunnen radicale leiders ook veel aanhang krijgen. Polarisatie wordt ook gebruikt door Dictators om een zondebok aan te wijzen, voor de problemen in een land. Zie Mao tegen de reactionairen, Stalin tegen de koelakken, Mugabe tegen de blanke boeren en Milosevic tegen de Albanezen. Maar polarisatie vindt sneller plaats wanneer er al een voedingsbodem van angst of haat aanwezig is in een land, daar profiteren landen van. Zoals in het Sudetenland, waar Hitler polarisatie aanwakkerde tussen Duitsers en Tsjechen.

Polarisatie kan ernstige negatieve gevolgen hebben. Maatschappelijke polarisatie kan uiteindelijk escaleren en ervoor zorgen dat mensen zich achter radicale leiders gaan verzamelen, terwijl gematigden langzaam verdwijnen. Escalatie kan op de lange termijn etnische zuiveringen, terrorisme of zelfs een burgeroorlog veroorzaken. Herstel kan nog veel langer duren.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *