Betekenis van ornament
Een ornament is een bouwelement zonder constructieve functie dat is aangebracht om een pand of object te decoreren of verfraaien. Je ziet dit veel terug in en aan de buitenkant van oude panden. Een ornament. Het woord komt van de Latijnse woorden ornare en ornamentum. Deze woorden betekenen iets in de trant van versieren en sieraad.
Geschiedenis
Ornamenten hadden ook eerste een constructieve functie, als hoekpunten en extra steunpunten, maar dit werd steeds meer een decoratieve functie. In het begin werden vooral natuursteen en hout gebruikt voor de constructies. Later werden ook materialen als ivoor, been, piepschuim en gips gebruikt. Ornamenten is iets van alle tijden, echter is het eerste gebruik te vinden in het oude Egypte. Hier werden “afbeeldingen” van papyrus en palmbomen gebruikt aan de kolommen en muren om de ruimte te verfraaien. Ook in de Romeinse tijd werden veel ornamenten gebruikt. Ze gebruikte hier marmer, glas, obsidiaan en goud onder andere voor. In de 17e-eeuw werd in Nederland het woord “versierselen” gebruikt om ornamenten aan te duiden. In veel oude woningen in bijvoorbeeld Delft of Amsterdam zie je nog veel gevelornamenten, maar ook plafondornamenten komen veel voor. Ook komen ornamenten op het plafon veel voor in huizen uit de jaren 30.Betekenis van orneren?
Orneren is het werkwoord voor het maken van ornamenten. Dit werd in de 19e-eeuw gedaan door een ornamentsnijder. Die in zacht gesteente en hout florale of geometrische vormen orneerde. Er zijn verschillende soorten ornamenten, namelijk:- Vlakornament
- Bas-reliëf ornament
- Haut-reliëf ornament
- Verdiept-reliëf ornament