Leestijd: 2 minutenLingerie is een categorie van voornamelijk dameskleding, waaronder onderkleding (voornamelijk brassières), slaapkleding en dunne gewaden. De specifieke keuze van het woord is vaak gemotiveerd door een intentie om te impliceren dat de kleren aantrekkelijk, modieus of beide zijn. In een Amerikaans onderzoek in 2015 gaf 75% van de vrouwen en 26% van de mannen aan sexy lingerie te hebben gedragen in hun leven. Lingerie is gemaakt van lichte, rekbare, gladde, transparante of decoratieve stoffen zoals zijde, satijn, lycra, charmeuse, chiffon, of (vooral en traditioneel) kant. Deze stoffen kunnen worden gemaakt van natuurlijke vezels zoals zijde of katoen of van synthetische vezels zoals polyester of nylon. Etymologie van lingerie Het woord lingerie is een woord dat rechtstreeks afkomstig is uit de Franse taal, wat onderkleding betekent, en dat uitsluitend wordt gebruikt voor lichtere onderkleding voor vrouwen. Het Franse woord in zijn oorspronkelijke vorm is afgeleid van het oude Franse woord linge, wat ‘linnen’ betekent. Faire le linge betekent dus “de was doen”. In het Engels betekent het vrouwenondergoed of nachtkleding. Lingerie als woord werd voor het eerst gebruikt om te verwijzen naar ondergoed en bh’s in 1922. Informeel gebruik suggereert visueel aantrekkelijke of zelfs erotische kleding. Hoewel de meeste lingerie is ontworpen om door vrouwen te worden gedragen, ontwerpen sommige fabrikanten nu lingerie voor mannen. Ben je op zoek om online lingerie te kopen raden we aan om het aanbod van tanja te bekijken. Oorsprong Het concept van de lingerie is een visueel aantrekkelijk onderkleed dat eind negentiende eeuw werd ontwikkeld. Lady Duff-Gordon of Lucile was een pionier in het ontwikkelen van lingerie die vrouwen bevrijdde van meer beperkende korsetten. In de eerste helft van de 20e eeuw droegen vrouwen ondergoed om drie belangrijke redenen: om hun uiterlijke vorm te veranderen (eerst met korsetten en later met gordels of beha’s), om hygiënische redenen en uit bescheidenheid. Vóór de uitvinding van de crinoline was het ondergoed van vrouwen vaak erg groot en volumineus. Aan het einde van de 19e eeuw werden de korsetten kleiner, minder volumineus en meer beperkend en werden ze geleidelijk aan verdrongen door de bustehouder, die in de 20e eeuw voor het eerst werd gepatenteerd door Mary Phelps Jacob. Bij het uitbreken van de eerste wereldoorlog vervulden de vrouwen de rol van de mannen, waardoor de vraag naar meer praktische onderkleding ontstond. Fabrikanten begonnen lichtere en meer ademende stoffen te gebruiken. In 1935 werden de bustehouders voorzien van gewatteerde cups om de kleine borsten te flatteren en drie jaar later werden beugelbeha’s geïntroduceerd die een uitstekende bustelijn gaven. Er werd ook een terugkeer naar een kleine taille bereikt met gordels. De vrouw uit de jaren ’40 was dun, maar had wel gebogen heupen en borsten die puntig en welgevormd waren. In de jaren zestig werd het vrouwelijk silhouet bevrijd, samen met de sociale mores. Het uiterlijk was puberale borsten, slanke heupen, en extreme dunheid. André Courrèges maakt als eerste een modestatement uit de jeugdcultuur toen zijn collectie uit 1965 androgyne figuren en het beeld van een moderne vrouw die zich comfortabel voelt met haar eigen lichaam presenteerde. Naarmate de 20e eeuw vorderde, werd het ondergoed kleiner en paste het beter bij de vorm. In de jaren zestig beginnen lingeriefabrikanten zoals Frederick’s of Hollywood lingerie te glamoriseren. De lingerie-industrie breidde zich in de 21e eeuw uit met ontwerpen die als bovenkleding verdubbelden. De Fransen noemen dit ‘dessous-dessus’, dat wil zeggen iets wat lijkt op binnenkleding als bovenkleding.
